ทางเดิมที่เดิน ต่างไปได้
ด้วยตาที่มองต่าง
-- วันนี้มีตาเป็นกล้องถ่ายภาพ
เห็นโค้ง เห็นขอบ เห็นภาพฉาย
รูปรอยเงา เป็นเรื่องราวจากเส้นสวย
-- วานนี้มีตาเป็นตากวี
มองนิดหน่อยก็เห็นเหลือจะนับ
มองทะลุ มองซ้อนทับ มองตีลังกา
จากเพียงกิ่งไม้เดียว ดาด คาดฟ้า ฟ้า
-- สิ่งที่เราเห็นรับเข้ามา
หรือเกิดใหม่ในใจเราที่สร้างขึ้น
แล้วก็เปลี่ยนเราไป
-- ผมยิ้มด้วยการมองดอกไม้
ผมร้องไห้ด้วยการเขียนบทกวี
-- แล้วผมดมดอกไม้ด้วยอะไร
แล้วผมเขียนบทกวีด้วยอะไร..
No comments:
Post a Comment